در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا
سرها بریده بینی بی‌جرم و بی جنایت (حافظ)

چند روز است که مردم، بویژه جوانان برومند ایران زمین، سینه سپر کرده و رفاه، آزادی و مردم‌سالاری را در خیابانها و کوچه‌های شهرها و روستاهای سرزمین تاریخی و گرامیمان فریاد می‌زنند و در این راه تاکنون هزاران تن از آنان به خاک و خون غلتیده‌ و به شهادت رسیده‌اند.

«خانه‌ی ایران مونیخ» ضمن ارج نهادن براین فداکاری‌ها، آرزو می‌کند این بار تلاشهای مردم به سرانجامی نیکو برسد تا همه باهم، با هر رنگ و هر باوری شاهد طلوع خورشید، امید و آزادی از بام «دماوند» باشیم و از زبان «مولانا» بخوانیم :

شب رفت صبوح آمد، غم رفت فتوح آمد
خورشید درخشان شد، تا باد چنین بادا

امروز ایران سیاه‌پوشِ جان‌هایی‌ست که نباید خاموش می‌شدند